Σάββατο 24/10/2026 φτάσαμε στην ώρα μας, ο Παύλος & εγώ, στο γήπεδο του Πέλοπα στο Βασιλικό Χαλανδρίτσας. αφορμή, οι τελευταίες λεπτομέρειες για το 25o TFG Achaios 2026 - The End (αυτό θα το σχολιάσω παρακάτω.)
και να σε λίγο οι αφίξεις, οι χαιρετούρες και οι αγκαλιές παίρνανε και δίνανε. λίγο πριν την εκκίνηση, πήρα την κάμερα και αμολήθηκα, αφού η ομάδα μου ήτανε η τελευταία. η πρώτη φωτό που βρήκα, έμελλε να την ορίσω ως και την καλύτερη της ημέρας. οι υπόλοιπες είναι οι γνωστές, όπου μόνο η ημερομηνία αλλάζει, πχ. υλικά & τόξα, "ανοιγμένοι" τοξότες, follow - through, μπουκέτα βελών και μετρήματα, γενικά τοπία της διαδρομής, το τσιμπούσι στην πλατεία, οι απονομές.
κοιτώ και ξανακοιτώ τον άγνωστό μου τοξότη και τον ζηλεύω. άραγε "αδειάζει" το κεφάλι του, πριν το πρώτο βέλος; ηρεμεί την καρδιά; τοξεύει νοερά; αναλογίζεται την ρουτίνα του; μήπως είναι ξενύχτης; μήπως προσεύχεται σ' έναν άγνωστο θεό; μόνον αυτός γνωρίζει. κανένας θεατής δεν μπορεί να καταλάβει τον τοξότη, είναι αδύνατον. οτι βλέπει είναι ένα βέλος να φεύγει απ' τα χέρια του και να καρφώνεται στο χαρτί. δεν δύναται να καταλάβει τον εσωτερικό του αγώνα.
με πήγε πίσω ο συλλογισμός του, στον πρώτο μου αγώνα, 2002 Νοέμβρη, 18μ Λαμία. η ομάδα του ΣΣ Βόλου σε ακμή, είχε σχεδόν γεμίσει ολόκληρο λεωφορείο. ήμουν παρόμοια συλλογισμένος. έπειτα, στην σάλα, το ξάφνιασμα στο άκουσμα της βροχής των πρώτων βελών, σαν καταιγίδα, το χτυποκάρδι που ηρέμισε στα μισά του β σκέλους. πέρασαν τα χρόνια, το άγνωστο κατακτήθηκε. αυτό ακριβώς είναι και το που ζηλεύω, στους νέους τοξότες στην περίπτωσή μας. ο νέος στόχος, το άγνωστο. ένα σημείο που δίνει ισορροπία και κέφι εξερεύνησης. μια νοστιμάδα - αλάτι της ζήσης.
άγνωστος ήτανε και ο δρόμος των TFG, και στην δεκαετία απάνω, δώσανε μια παράταση για μένα στο δρόμενο. έγινα ο εργάτης, ο πίσω από τα πράγματα, και χαρά μου έγινε η χαρά των άλλων. ο Παύλος πήγε το έργο όσο πιο μακριά μπόρεσε, μέχρι το 25ο, πολύ πιο μακριά απ' εμένα, αφού σταμάτησα στο 13ο. όμως, όπως δήλωσε, έφτασε και γι' αυτόν το οριστικό Τέλος.
photo by Δέσποινα Τσαφετοπούλου
εύχομαι, νέοι συντελεστές να δημιουργήσουν νέα φρέσκα ξεκινήματα. η τοξοβολία εξακολουθεί να έλκει. πάντα θα έλκει καθώς είναι εγγεγραμμένη στο dna του Homo Sapiens, έστω και εν υπνώσει. ένα τυχαίο γεγονός, μια εικόνα ένα βιβλίο, ένα βίδεο, αφυπνίζει τον τοξότη που κοιμάται μέσα μας και όλα παίρνουνε τον δρόμο τους ξανά.
καλόν δρόμο σύντροφοι τοξότες!
και καλόν χειμώνα!
27/10 πλέον επιτρέπεται, η καλύτερα επιβάλλεται να το λέμε :)
