ο Σίσυφος...

αυτό που ζω με το τόξο, για κάποιον που κοιτά απ' έξω, πρέπει να φαίνεται σαν αυτό που λέμε Μανία! την τετάρτη με βρήκε ο ταχυδρόμος εκεί που μ' άφησε την δευτέρα. στην αυλή με το τόξο στο χέρι. άφησε τα γράμματα στο πεζούλι κοίταξε με τα κυάλια  στο στόχο. ωραία! και έφυγε τρέχοντας. οι περαστικοί του σαββατοκύριακου, μέσ'το νταλάκι του Νοτιά με μπότες και σκουφιά, έχουν κατεγραμμένο το Πήλιο σαν Σιβηρία φαίνεται, δεν καταλαβαίνουν, δεν ξέρουν. κοιτούν με ανοιχτό στόμα και τα μάτια κλειστά απ'τον απρόσμενο ήλιο. ο ζαγοριανός που καταγράφει την κατανάλωση της ΔΕΗ κάνει την κλασσική για πηλιορείτη ερώτηση, αν “κάν(ει) για τα γρούνια; “ με κοιτά λοξά, χαζογελά με το ούφο πού χει μπροστά του και φεύγει... τα υπόλοιπα σχόλια στου παζάρ(ι). στο καφενείο. ( είνη ένας σαλός στουν ΑηΓιάνν(η), αμα ειηδείς τι φκιάν(ει) )

01/11 183,

02/11 109,

03/11 120,

04/11 190,

05/11 230,

06/11 350,

07/11 420,

08/11 160,

09/11 371,

10/11 362,

προσπάθειες, απόπειρες τελειότητας,

τόξα, ελάσματα βέλη εναλλάσσονται, κάθε βράδυ σταματώ ευχαριστημένος και το πρωί ξανά απ' την αρχή, αφού τέλος δεν υπάρχει! σαν τον Σίσυφο. δεν θυμάμαι αν οι θεοί του τη χάρισαν και τον έκαναν ας πούμε γάιδαρο η αν ακόμη σπρώχνει την πέτρα στον ανήφορο. όπως και να' χει εγώ δεν σταματώ. αυτό είναι! ζητώ την τελειότητα της βολής, που ποτέ άλλοτε και σε τίποτα δεν αναζήτησα! και που επιπλέον δεν υπάρχει! μέρες τώρα τοξεύω απ' το πρωί ίσα με το βράδυ, τρώγοντας νερόβραστα φασόλια. μήπως επειδή ο χρόνος τρέχει; μήπως και δεν προλάβω; όχι! μετά τόσα χρόνια είναι το σημείο της ισορροπίας μου. αν μου το πάρεις θα μείνω μετέωρος. για λίγο. κάτι θα βρώ πάλι. τώρα τόμαθα το μυστικό...
για να σου εξηγήσω γιατρέ, αντιγράφω απ' το Αξιον Εστί. (και πάλι)

Τι είναι καλό; τι είναι κακό; Ένα σημείο, Ένα σημείο 

και σ' αυτό πάνω ισορροπείς και υπάρχεις κι απ' αυτό και πέρα ταραχή και σκότος κι απ' αυτό και πίσω βρυγμός των αγγέλων

Ένα σημείο Ένα σημείο και σ' αυτό μπορείς απέραντα να προχωρήσεις ή αλλιώς τίποτε άλλο δεν υπάρχει πιά

κρατώ το μυστικό και προχωρώ λοιπόν, απέραντα!

έρχεται πείνα...

Ελευθεροτυπία, 4/11, διάλογοι.
http://dialogoi.enet.gr/post/κογιανισκάτσι

"Ποιά είναι ‘η μητέρα όλων των προβλημάτων’ του ανθρώπινου γένους; Σε αυτό το ερώτημα ο P. Farrell απαντούσε προ μηνός στο MarketWatch πως δεν είναι η πείνα, ή η κλιματική αλλαγή, ή η φτώχεια, ή η εξάντληση του πετρελαίου τα προσεχή 10-20 έτη, αλλά...ο υπερπληθυσμός!"

όταν, σε λίγα χρόνια, θα κυνηγάμε ότι βρεθεί και χωρίς τις σημερινές τύψεις, το νέο φορμά κόντρας, hit or miss, θα πιάσει τόπο και θέλω να δώ όλους αυτούς που γκρινιάζουν σήμερα, να παρακαλάνε για το αυτί του αγριογούρουνου :-)

δες επίσης, http://ghteytria.blogspot.com/2007/10/koyaanisqatsi.html ,  για να πάρεις μιαν ιδέα, αν δεν έχεις δει το έργο...

στόχος! από 560 στο 570

τέτοιον καιρό πέρσι, βλέπω στο ημερολόγιο, ανακάτευα δυό τόξα και τρία ελάσματα. με τα αντίστοιχα βέλη! 

Ο μέγας χαμός και το κομφούζιο! ναι. είχα, όπως όλοι κάποια στιγμή η και λίγο περισσότερο, την έννοια μην και χάνω πόντους από το όχι τόσο σωστό - άριστο setup και  tuning. καλό ήταν στον καιρό του, είχε και το νόημά του. αν και στην πραγματικότητα, όχι τόσο όσο του δίνουμε. γνώρισα όμως καλύτερα τα υλικά μου,  και στον κύκλο του χρόνου, ας πούμε, καταστάλαξα κάπου. αφού έγραψα PB Fita, με ζαβό θεωρητικά set, που όμως στην πράξη το εμπιστευόμουν! άβυσσος η ψυχή και τα έργα του ανθρώπου! όπερ έδει δείξε! το μυαλό και τα χέρια έχουν το κύριο έργο, τα υλικά ακολουθούν. μόνο όταν εκλεπτυνθεί η τεχνική και αποκτήσει ποιότητα και βάθος, υπάρχει ανάγκη για τα καλύτερα των υλικών. ένα βέλος των 50ευρώ στα χέρια αρχάριου δεν κάνει καμιά διαφορά. χαντακώνεται!

προσοχή στα κόλπα του marketing!!! μόλις είδα ότι η Hoyt έχει στη αγορά νέο πακέτο τόξων, με καινούργια πατέντα, που με κόστος 1100 ευρώ, υπόσχεται τα πάντα! ταχύτητα, μαλακό clicker, σταθερότητα, ευτυχία, αρσενικά παιδιά, τα πάντα! μην τσιμπάτε σύντροφοι!

καιρός ήταν καθώς η υπόλοιπη δουλειά που απομένει είναι τεράστια!
και μόνο για να γίνει το βήμα από 560 στο 570, στο κλειστό ( 600 το άριστον, 597 η κορυφαία επίδοση, 581 το πανελλήνιο, για τους μη γνώστες) πρέπει να γίνουν, προς την σωστή κατεύθυνση- και ποιος να μου την δώσει, πολλά μικρά βήματα - κατακτήσεις. 569 έγραψα πέρσι στο επαρχιακό, αλλά δεν το μετράω, καθώς μάλλον ήταν μια καλή, τυχερή ας πούμε μέρα. στους κατοπινούς αγώνες έγραψα από 555  έως 564, μέσος όρος 560, που είναι και πιο ενδεικτικό.
και προς θεού, μην με παρεξηγήσεις! ζητώ την ποιότητα που στην συνέχεια γράφει τα νούμερα και βαθμολογείται, όχι τα νούμερα και τις θέσεις αυτά καθαυτά!

το 280 (*2-->560) είναι φτωχό πια, αποτέλεσμα λαθών που φωνάζουν, φαίνονται, γιαυτό και προτρέπουν για συστηματική δουλειά συμμαζέματος, ποιότητας, όχι όγκου. το 9ρι, στα όρια του 8, είναι μεγάλο λάθος πια, φέρνει ανησυχία και νεύρα.
μικρές βελτιώσεις σε πολλά σημεία, πρέπει να γίνουν και να συγκερασθούν κάτω από ένα ρυθμό - μετρονόμο!

και μετά απ'αυτό, αγώνες πολλοί για να ψηθεί το τεχνικό μέρος, στην σκληρή πραγματικότητα του αγώνα, της κόντρας, του ανταγωνισμού, του απρόβλεπτου και ότι αυτό συνεπάγεται.  

το επιθυμητό άφοβο πάτημα πάνω στο στόχο-τίποτα, να γίνει ρουτίνα!
το μετέωρο διάστημα του δευτερολέπτου, μέχρι να καρφωθεί το βέλος, να γίνει εργαστήρι εκτίμησης της κατάστασης και στη συνέχεια, λήψης γρήγορων αποφάσεων!
η υστερία των 5cm του ζητούμενου 10αριού στα 18 μέτρα, να εξισορροπηθεί με λύσεις που πρέπει να δοθούν, όταν δεν βγαίνει η βολή όπως θέλω. όταν έρθει το 7αρι, (κούφια η ώρα!) ενώ το χρονόμετρο τρέχει...

και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το κρασί ζητά μετάγγιση, και τα καυσόξυλα κατώι!

τι τραβάμε και εμείς οι χορεύτριες!!!

ο στρατηγός Άνεμος!

ο κακός χαμός έγινε πάλι στο κύπελλο. 50 έως 100 πόντοι κάτω όλοι. και χεράδες και κουλοί, κάτω όλοι. και να πεις ότι μας έδειρε κα'νας τυφώνας! και όμως, αυτό το αεράκι που κάποιες στιγμές το σάββατο δυνάμωνε και είχε και διάρκεια, έφτανε για να κάνει την ζημιά. μόνο ο Αλέξης και ο Στέφανος πέρασαν οριακά το 600, ο Τίμης με 578 μακρυά τρίτος, και'γώ με 2 out 4ος. μάλιστα! με 2 out 4ος! είπαμε, ερασιτέχνες, αλλά αυτό πολυπάει... παντού άκουγες για τον αέρα. δεν παλευόταν! όσο αριστερά και να έκανες πάλι αριστερά είχες το group. και κάτω. και λέω είναι η ασχετοσύνη μας πάλι που τα προκαλεί όλα αυτά!
καθώς το group είναι μεγάλο και ασταθές για τους περισσότερους, δεν ξέρουμε πότε ξεσέρνει ο αέρας το βέλος και πότε το στέλνει εκεί η ατζαμοσύνη! αντί για το προχωρημένο aiming off, βάζουμε click στο σκοπευτικό αλλά και αυτό ακόμη όχι όσο γρήγορα και αποφασιστικά χρειάζεται. αργούμε να πάρουμε απόφαση να μετακινήσουμε την ακίδα και όταν, το κάνουμε διστακτικά. εκεί που ένα 7 θέλει 3 στροφές με την μία, το κάνουμε σε πολύ μικρά βήματα και οι πόντοι χάνονται. και το κέφι επίσης. μετά έρχεται και μια κάλμα και πάνε απ'την άλλη μεριά... απλά πράγματα.
η λύση είναι μία. aiming off!!! θυσιάζεις το πρώτο βέλος ή παρακολουθείς τους άλλους και κατόπιν σημαδεύεις απ'την αντιδιαμετρική πλευρά. μου'λεγε ο Πρόδρομος, για τον van Alten, που δεν έριχνε παρά μόνο τον περίμενε να ρίξει πρώτος στην Κροατία. δεν είναι εύκολο. λίγοι το κάνουν από εμάς και ακόμη πιό λίγοι με επιτυχία. αλλά είναι μονόδρομος, το διάβασμα του αέρα. και πρέπει να το εξασκηθούμε ιδιαίτερα, αφού όλο και κάποιο αεράκι θα ξεσέρνει πάντα. κάπως έτσι έκανα το πρώτο out. είχα την έμπνευση να σημαδέψω δεξιά στο μαύρο, χωρίς να το έχω δουλέψει αρκετά, και πάρτα! το δεύτερο είχε να κάνει με μεγάλο κράτημα, που έφερε σφίξιμο και επέμενα βλακωδώς, ενώ έπρεπε να κλείσω. το βέλος έπεσε απ'το rest και από εκεί στα χόρτα...την άλλη μέρα στις κόντρες, με λιγότερο αέρα, τα ίδια και χειρότερα! ελάχιστες 12άδες πάνω από 100, πάρα πολλές 80-95! Αλεξ και Indy έδειξαν κλάση με 109 ισσοπαλία και μπαράζ (9-8) και 106 -99, κέρδισα τον γριπιασμένο Τίμη.

κεντρική ιδέα; ας εξασκηθούμε στο aiming off όλο το χειμώνα, και θα συμμαζευτεί το μπάχαλο!!!
καλές βολές και καλό Χειμώνα σύντροφοι!

Κύπελλο Ελλάδος 2009

κάλιο τρία και στο χέρι...
και του χρόνου με υγεία!

υ.γ. η ίδια τριάδα είδε βάθρο και στη Λαμία, 26/4! με άλλη σειρά :-)) λές να  γίνει ομάδα; και ο Πρόδρομος μαζί βέβαια! οι Βόρειοι!!! ο φόβος και ο τρόμος των Νοτίων