αν και είναι αρκετά παράξενο, με μόνο εφόδιο το "δυνατό" κοίταγμα του στόχο (όχι, δεν προσπαθώ με κάποιο τρόπο να σημαδέψω, ζητώ την ενστικτώδη βολή)
και με την προϋπηρεσία στο ολυμπιακό, όσον αφορά την στάση, την ευθυγράμμιση των οστών κλπ, τα βέλη γκρουπάρουν!
εντάξει στα 15μ. προς στιγμήν και μάλλον για καιρό, καθώς κάποια πρώιμα μακρινά βέλη δεν είχαν καλή κατάληξη (έχασα 2 ), αλλά μόλις που το 'πιασα και μαθαίνω νέο τρόπο και τόξο μαζί...
είναι Πάρα Πολύ ενδιαφέρον, και μακάρι να το είχα πιάσει απ' τις πρώτες μέρες της τοξοβολίας μου, το μακρινό Μάρτη του 2002. αλλά τότε ούτε ήξερα, ούτε και κάποιος που να ξέρει ήταν κοντά.
έχει μια εξωστρέφεια. οι αισθήσεις "ανοίγουν" ώστε να συλλέξουν και την παραμικρή πληροφορία. πιθανόν και νέες συνάψεις να δημιουργούνται, για να τα βγάλει πέρα ο εγκέφαλος με την νέα πρόκληση. γονιδιακές μνήμες απ' την λίθινη περίοδο, αποσυμπιέζονται σιγά σιγά, και παίρνουν την θέση τους στο οπλοστάσιό μου. δεν τρώγομαι με τα ρούχα μου, όπως στο ολυμπιακό. μισό χιλιοστό εδώ 1 click εκεί. το Kassai ούτε σταθερή λαβή δεν έχει ούτε βέβαια arrow rest, συνεπούμενα ούτε σταθερό nocking point. το βέλος ακουμπάει στον δείκτη και η ακρίβεια πάει περίπατο...
τώρα με όλα αυτά τα περίπου, σε μας του μαθημένους αλλιώς, το πώς πάει το βέλος στο στόχο επαναλαμβανόμενα, είναι καθαρή "μαγεία" ... 12 βέλη ρίχνονται σε χρόνο μηδέν, και ξανά και ξανά και γμτ πάλι νύχτωσε...
ίσως δεν είναι περιττό να σου επισημάνω, ότι και το ολυμπιακό ωφελείται πολύ απ' την ενασχόληση με τον παραδοσιακό τρόπο.
σκέψου, όταν καταφέρεις να γρουπάρεις στα 70μ. με γυμνό τόξο και πάρεις το άλλο με την ακρίβεια στα υλικά, σκοπευτικά και stabs, θα είναι σαν παιγνίδι...
πιστεύω πως ο αρχάριος έχει πολλά να ωφεληθεί, αν δεν βιαστεί να αγοράσει το ολυμπιακό, και κάνει το "αγροτικό του" με ένα longbow flatbow horsebow κλπ... στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα!!!
