11 Μαρ 2014

σαν ταινία προσεχώς! 1ο Πηλιορείτικο Πανηγύρι Τοξοβολίας!


εδώ έπεσε ο σπόρος. 2 χρόνια επωάστηκε, και να το αποτέλεσμα. χωρίς εσάς φίλοι μου και χωρίς την ώθηση - μανατζάρισμα του Παύλου, τίποτα δεν θα είχε υλοποιηθεί!

ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να είμαι χρήσιμος! :)









Vassilis11 Μαρτίου 2014 - 12:36 μ.μ.

Και μετά το trailer και το έργο στο
http://www.youtube.com/watch?v=WhhchHrPTPw

ΟΛΛΕΕΕΕΕΕ !!!!!!!!


3 Μαρ 2014

1ο Πηλιορείτικο Πανηγύρι Τοξοβολίας!


ξεκινάω και ελπίζω πως στην πορεία θα βρω τα λόγια, ώστε να περιγράψω το πανηγύρι που πήρε βήμα και ρυθμό, στις 1 και 2 Μάρτη 2014




φωτό Νάντια Τζίμη

όπως και στο Fita της Λαμίας, έτσι και σε τούτην την συνάντηση, τα λόγια είναι δύσκολα. γιατί αυτό που συνέβη και τότε και τώρα, ξεπερνά κατά πολύ τα γνωστά και καθημερινά, τουλάχιστον τα δικά μου...

το σάββατο γέμισε το γήπεδο κόσμο. Φίλοι, Τοξότες, Όμορφοι και Υπέροχοι, τους έβλεπα να κινούνται στην σκηνή που είχα οραματιστεί και εν τέλει ετοιμάσει, με μια χορογραφία που προέκυψε από απίθανους συνδυασμούς. η συγκίνησή μου ήταν πλέρια, ξεχείλιζε και μπερδευότανε στα συντρίμμια των βάτων, στις πράσινες κουρτίνες, στα πρόσωπα των Στόχων, στην Τράπεζα, στην Φωτιά, στις Καρδιές των Φίλων....



κρυφογελούσα, βλέποντας τον προβληματισμό τους στον στόχο Άνεσις, στην Ελιά με την Κυψέλη.




και ακούγοντας τις λάθος εκτιμήσεις για την απόσταση του πανέμορφου παιδιού μου, του στόχου Αιγαίον.




τον στόχο Πήλιον, τον κοντινό, δεν τον τίμησαν με δοκιμές. κι αυτός τους τιμώρησε την άλλη μέρα. σχεδόν άθικτο το κίτρινο στα 10-15μ. !!!





και μόνο το σάββατο έφτανε...
αλλά είχε και άλλα το μαγικό πηλιορείτικο πανέρι να δώσει...

στις τρεις το πρωί της κυριακής ξύπνησα από την βροχή. δεν ξανακοιμήθηκα. ζύμωσα ακόμα 6 καρβέλια, η βροχή δυνάμωνε, τα κέφια αντιστεκότανε. για ξορκισμό άκουγες "ε... μπορεί και να κόψει..." αν και ο ορίζοντας ήταν πανταχόθεν κλειστός...

κατά τις 9, στα πρωινά, πήρε να κόβει. στις 10 και μισή που πήγαμε πάνω πήρε να ανοίγει. και περί το μεσημέρι, βγήκε ένας ήλιος γιορτινός.... ένα φως παραδείσιο... δένδρα, σκυλιά, άνθρωποι, γουρούνια, όλοι κατάλαβαν το θαύμα και φαινότανε. στις κινήσεις, στα βλέμματα, στα αγγίγματα...

ο αγώνας έτρεχε, τα ψητά μυρίζανε, τα χαμόγελα, οι αγκαλιές παντού...
αν δεν νύχτωνε ακόμη εκεί θα ήμασταν....

χθες, φίλος τοξότης, που ήταν μόνο το σάββατο, μου μετέφερε: -"έχω τοξεύσει χιλιάδες χιλιάδων βέλη, αυτό το πράγμα, δεν έχει υπάρξει...."

και είναι αλήθεια...

από τις πρώτες στιγμές συναισθάνθηκα, οτι  αιωρούνταν στον χώρο, μια ανυπολόγιστη ποσότητα αλληλέγγυας, ανιδιοτελούς, παραδείσιας, αδερφικής και κοινοτικής  ποιότητας...

ναι! σαν σε πανηγύρι από τα παλιά, έστω και χωρίς το Διονυσιακό Στοιχείο που επιβάλει το ημερολόγιο, χωρίς ζουρνά και νταούλι, παρά με τόξα και βέλη, μαζευτήκαμε, ακουμπήσαμε ο ένας στον άλλο, πήραμε δύναμη. ανανεωμένοι και αμήχανοι χωρίσαμε σήμερα...

κατεβάστε με από το καλάμι αν χρειάζεται, αλλά νομίζω πως ένας νέος και ποιοτικότερος δρόμος για την τοξοβολία, όπως την καταλαβαίνω, μακρυά  από βερμπαλισμούς και περιττά, θεμελιώθηκε πέρσι τον Οκτώβρη στην αυλή του Κούλη, (οκ τουΤζίμη!) χθές ανεβήκαμε πάνω από το έδαφος και σιγά σιγά θα ψηλώσουμε όσο παίρνει... ο Παύλος ήδη σκέφτεται την μορφή της συνάντησης στην Μέτζενα το Φθινόπωρο.

καλή αντάμωση σύντροφοι και ,
να μην ξεχνιόμαστε,
Καλές Βολές!



υγ.  3 φωτογράφοι πάσχισαν να αιχμαλωτίσουν την μαγεία και την μέθεξη...

συλλογές φωτό σε FaceBοοΚ από
μέρος στο google+









by Χρήστος Αμανατίδης

σας ευχαριστώ από 
καρδιάς όλους και 
έναν έναν ξεχωριστά!

Νίκη, Ασημίνα, Χρύσα, Χρύσα, Αντωνία, Νάντια, Ευγενία, Ντιάνα, Μαρία, Ξένια, Βασίλη, Γωγώ, Χρήστο, Στρατή, Δημήτρη, Γεωργία, Νίκο, Νίκο, Νίκο, Βαγγέλη, Σταύρο, Παύλο, Παύλο, Γιάννη, Γιάννη, Δημήτρη, Αθηνά, Οδυσσέα, Κώστα, Έλενα,Χρήστο, Ελίζα,  

και του χρόνου!



20 Φεβ 2014

και εγένετο Γήπεδον με Ψησταριά και Τράπεζα!



μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις....








εδώ το "πρίν"...


και εδώ το τώρα!



























πάμε με φόρα για το 1ο Field Archery event, στον ΑηΓιάννη στο Πήλιο!!!
2 Μαρτίου,! πάρε παλιά βέλη, πανσέτες και έλα 
για μια αξέχαστη ημέρα γεμάτη τόξο και ψητά!
:)


12 Φεβ 2014

ήτανε κάτι γέροι...



στο πρωτάθλημα το χειμωνιάτικο, ήμουν θεατής.
αφού γίνανε και τα τελευταία shoot-off (πολύ δυνατές κόντρες επιπέδου, σε όλες τις κατηγορίες ) έπεσε το χειροκρότημα, η γραμματεία στην πίεση και οι υπόλοιποι στο κους κους και στα πηγαδάκια.






κάπου εκεί έπιασα να μιλώ σε ένα τηλεφώνημα, πέρα δώθε περπατούσα και μιλούσα. στο τέλος κάθησα στο βάθρο Νο2.





σε λιγάκι ήρθε και ο Σταύρος και κάθησε στο Νο1.





σαν τέλειωσα,
λέει ο Σταύρος,
                         " βγάζω τις φωτό (544 ανέβασε) γιατί αυτά θα μείνουν...."
και συνέχισε,
                         " θα λένε πως, τότε, ήταν κάτι γέροι, που ρίχνανε βέλη..."

απ'την πρώτη στιγμή, μου
μίλησε η ρήση του φίλου.
στις λίγες λέξεις της,
μετέφερε πολλά...






ευχαριστώ Σταύρε!

29 Δεκ 2013

6cm! να το αφήσω;



από το 2004 μέχρι σήμερα με χωρίζουν, ανάμεσα στα άλλα, - 6cm μήκους - ανοίγματος απίστευτο; και όμως....

αφού ανακάτεψα τα ράφια, καθώς τόχω συνήθειο τέτοιο καιρό, :)






έβαλα δίπλα δίπλα τα Cartel 300 30,5" 52# (κοίτα πόσο κάρμπον έφαγαν οι ψάθες από την μύτη!)  που χρησιμοποιούσα τότε και τα σημερινά Carbon One 660 28" στις 41#. έφριξα! λέω. να βγάλω μια φωτό, να σώσω κανα σύντροφο. και ένα Ace 430 σε ενδιάμεση κατάσταση.





ενώ λοιπόν το σύνηθες είναι, μετά από ένα διάστημα προσαρμογής, ο αρχάριος να κερδίζει κάποιο μήκος, αφού ευθυγραμμίζεται σωστότερα και ξεπερνά μυικά την "πίεση" του τόξου, με υπόδειξη του προπονητή  μου μετά τα πρώτα αλουμινένια βέλη του set, αγόρασα 31" RedLine 460... τους πρώτους κιόλας καλοκαιρινούς μήνες έκοψα 1/2". με τις υπόλοιπες 30,5" πέρασα κάμποσα χρόνια, τοξεύοντας απίθανες ποσότητες, χωρίς να βλέπω είδωλο από το πολύ το πλαϊνό τράβηγμα, μην μπορώντας να καταλάβω πως τοξεύουν κάποιοι με γυαλιά ηλίου, για μένα ήταν αδύνατο... και λιώνοντας 3 ψάθες. κατόπιν πέρασα στον στόχο Domino με δεκάδες κέντρα αλλαγμένα, τώρα πρέπει να αλλάξω και τα ξύλα :)






και μια φωτό από εκείνα τα χρόνια (12/10/2004 λένε οι ιδιότητες της φωτό)! χμ....  δεν δείχνει και ντιπ χάλια :) αλλά θυμάμαι πως χτυπούσε η χορδή στο χέρι έντονα, από τις πλάγιες ροπές, το κεντρικό serving διαλυόταν πάνω στο armguard μεσ'τον μήνα, η χορδή ακουμπούσε έντονα στο στήθος , μετά πιανότανε στα μανίκια χαμός, και έτρωγα και την σφαλιάρα μου στα χείλη πότε πότε. το group γύριζε γύρω - τρυγύρω.... μεσ'το μαύρο το χάλι, έτρεχα και σε αγώνες..... τρομάρα μου

 εκεί περί το 2006 καλοκαίρι, ο Ακης μου μάζεψε ακόμα λίγο. περσσότερο χρειαζόταν, αλλά αντιστάθηκα. αφού ένα κόψιμο σημαίνει και αλλαγή βέλους (μόλις είχα αγοράσει 24... και δεν ήθελα να ακούσω για μαγνητικό κλίκερ :( ) συν ότι το είχα συνηθίσει και μου φαινότανε παράξενο αντί για το αυτί που είχα φτάσει χωρίς να το καταλαβαίνω, να πάω "στο κέντρο, στο πιγούνι", που έλεγε και ο άτυπος προπονητής μου... (ειρήσθω εν παρόδω, κόβει το μάτι του πολύ και δίνει λύσεις! όσοι κοντά του, εκμεταλλευτείτε το)   κλπκλπ.

τώρα, να έχω φτάσει στο άλλο άκρο; να έχω μαζευτεί κουβάρι; λέω ----> μπα.... (αν και ο Νάνος, κάτι σχετικό μου σφύριξε στο Οακα τα προχτές..πάρα πολύ καλό "μάτι" και αυτός)  αφού με εκπαιδευτικό πολύ μαλακό τόξο και καλή ευθυγράμμιση και ώμους κάτω, σωστό είδωλο χορδής, τραβάω ακριβώς 28" όσες δίνουν και πίνακες μέσου όρου, για το ύψος μου... βάζω το cartel βέλος σήμερα, τραβάω και λέω.... βρε που πήγαινε τόση μύτη; αδιανόητο....

τι να σου πω, θα δείξει!
αλλά εσύ να έχεις το νου σου!
τουλάχιστον το "είδωλο¨να είναι σαφές και εύκολο, να μην το ψάχνεις δηλαδή...
και μην φορτώνεσαι άχρηστες λίβρες! να θυμάσαι οτι η Ψάρρα, έχει μεγαλουργήσει με 36#! τα ίδια και η Valeeva...

άντε και καλή χρονιά...