27 Αυγ 2023

εδώ είμαι,

  :) ακόμη για λίγο :) 

βρήκα κάτι ωραίο - στα μάτια μου- και όπως πάντα, παιδιόθεν, το μοιράζομαι.

από το Ζεν και Μοτοσυκλέτα - Robert M. Pirsig, εκδόσεις Ιάμβλιχος, (από το 1990 το διαβάζω κάθε καλοκαίρι ☺, καθώς αποτελεί ταξίδεμα αλλά και πνευματική άσκηση) όπου αντικαθιστώ την λέξη μοτοσυκλέτα με την την λέξη τοξοβολία -  μια χαρά ταιριάζει! :) 

    " Η πραγματική Τοξοβολία με την οποία ασχολείσαι, είναι μια Τοξοβολία που ονομάζεται εαυτός. Το Τόξο που βρίσκεται  "εκεί έξω"  και ο Τοξότης που βρίσκεται "εκεί μέσα" δεν είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Αναπτύσσονται μαζί προς την Ποιότητα, η απομακρύνονται μαζί από αυτήν."


και λέω: χμ...  







καλές βολές σύντροφοι! 
ε και καλό χειμώνα! :) 

10 Μαρ 2023

αλλαγή πλεύσης

    να με σκότωνες, δεν πίστευα, δεν μπορούσα να φανταστώ, ότι θα 'ρθουν μέρες, όπου το τόξο θα είναι κάτι ξένο στην καθημερινότητά μου. ναι. σαν να μην υπήρξε ποτές. 

    εκεί που ακολουθούσα σε όλους τους αγώνες. εκεί που τόξευα καθημερινά. που με τον πρωινό καφέ, η ενημέρωση από 2-3 σίτες ήτανε ρουτίνα, οι κατασκευές, οι οργάνωση των TFG, ΌΛΟ αυτό το πακέτο 20 ετών, ήρθε η ώρα και εξανεμίστηκε. κοιτάω τον πελώριο συρφετό υλικών, γραπτών, φωτογραφιών, βίδεο και μια χούφτα αναμνηστικά μετάλλια, που επέμεινε από αυτόν τον κόσμο, που πέρασε και πάει, και κάπως τρομάζω ίσως και θυμώνω... πως και γιατί με κατέλαβε αυτή η Μανία; τι σήμαινε; πια η ανάγκη της; και πως χόρτασε το θηρίο; το ισοζύγιο; έχω δώσει τις απαντήσεις μου; τι άφησε αυτή η Μάχη; 

    εύκολα διακρίνω, τους άγνωστους που γίνανε φίλοι καρδιακοί. την γνωριμία με όψεις του εαυτού που δεν υποψιαζόμουν. την καλλιέργεια του χαρακτήρα την επιδέξια δημιουργικότητα, και το κυριότερο ίσως, την Ισορροπία! το σημείο όπου κοίταζα και αυτό ρύθμιζε για 20 χρόνια την πορεία μου και ναι, γιατί να το κρύψω, την ζωή μου. τέτοιο ήτανε το επίπεδο της εμπλοκής μου. αυτό διάλεξα (η με διάλεξε;)  μ' αυτό πορεύτηκα. 

Απ' το Ευαγγέλιο του Άξιον Εστί, τούτοι δω οι στοίχοι , συστήνουν και λένε: 

 Ένα σημείο Ένα σημείο

                        και σ’ αυτό πάνω ισορροπείς και υπάρχεις

                        κι απ’ αυτό πιο πέρα ταραχή και σκότος

                        κι απ’ αυτό πιο πίσω βρυγμός των αγγέλων

     μέχρι εδώ με έφερε αυτό το Ένα σημείο. ίσως - μάλλον να έχει και άλλο. όμως προς στιγμήν έχω ξεπεζέψει. και τι αστείο, για να ανέβω σε άλλη σέλα, μιας μοτοσυκλέτας! :) 35 χρόνια μετά, ξανά στον δρόμο και σε ότι αυτός φέρνει, από συγκίνηση, διασκέδαση και γνώση.  και Ισορροπία λέμε! 



    ε, αυτό, πως να το πω απλά με ενθουσιάζει! σε αντίθεση με ένα ακόμη αγώνα η "αγώνα" τοξοβολίας. ότι κάνω πλέον επ' αυτού, θα είναι στο γήπεδό μου, με ένα αληθινό τόξο (όχι τα αγωνιστικά του marketing που τόσο θεράπευσα, παρά μόνο τα άλλα τα σωστά! :) ) 

    όλοι οι σύντροφοι του Τόξου, είναι ευπρόσδεκτοι στο γήπεδο του Πρώτου Πηλιορείτικου Πανηγυριού, να τοξεύσουμε χαλαρά,  να φάμε, να πιούμε και όπως κάνουν οι συνταξιούχοι όλου του κόσμου, να ξαναπούμε χιλιοειπωμένες νοσταλγικές γλυκανάλατες και μη ιστορίες, γύρω από την φωτιά! 

    καλό δρόμο και καλές βολές σύντροφοι! 

14 Μαΐ 2022

μικρά γραπτά

ολίγον από μεταφυσική.

    α. όταν ήμανε κωλοφάνταρο στο Μούδρο, έλεγα το χειμώνα του 81, γύρω από την σόμπα, όπου λιώναμε τυρί στην κονσέρβα, 11 μήνες πριν το απολυτήριο. μ'αρέσει ο καιρός της καταιγίδας, φορτωμένος, μολύβι από πάνω, και στον ορίζοντα, 2 δάχτυλα ακόμα ανοιχτός. το μπουμπουνητό υπόκωφο, μακρινό. τέτοιον καιρό θέλω νάχει σαν θα φύγω!
σαν έκανα την τελευταία βόλτα προς το Κουκονήσι (παλαιολιθικός τόπος, ευρήματα, https://el.wikipedia.org/.../%CE%9A%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE... ) με πολιτικά πριν πάρω το αερόπλανο, ο καιρός, ήτανε αυτός ακριβώς. και από την απέναντι πλευρά του κόλπου μέσα στο σύννεφο ακούστηκε μια σάλπιγγα, καλούσε στην αναφορά.
    β. όταν ήμανε κωλοφάνταρο στο Μούδρο, έλεγα το χειμώνα του 81, 10 μήνες πριν το απολυτήριο, στου Τζιτζιβάγκου με το ρεφενέ του "μιστού". στο χωριό σαν πάω, θα κόβω βόλτες στα νοτισμένα ρουμάνια και, θα ψαχουλεύω ξεχασμένες ζωές, στα παρατημένα καλύβια, στους ελαιώνες, χαμηλά. ασφαλώς με την παρέα σκύλου. είναι πιο νόστιμη η βόλτα στο δάσος παρέα με σκύλο! "και πως θα τον λες;" έπεσε η αυτονόητη ερώτηση, λίγο πριν πέσουμε οι ίδιοι κάτω, από το Λεσβιακό Ούζο, ανάθεμα την ώρα. - θα τον πω Σαν.
και κάνει απεργία πείνας ο Ιρλανδός και πεθαίνει. αυτός και άλλοι εννιά. και πολλά αγόρια και σκύλοι ονομάστηκαν Σανς κείνο το καλοκαίρι. περνάει ο καιρός και πάω στο χωριό. λέει ο Θύμιος "του πατέρα του περισσεύει σκύλος!" (ο κ. Γιώργος ήτανε και κυνηγός, αυτός μου είχε δώσει τον πρώτο Ιβάν, το γκριφόν, παιδί της Θέλμας!) πάω και βλέπω τον πιο ηλίθιο σκύλο του κόσμου! δεν έκανε για κυνήγι! όπως αποδείχτηκε δεν έκανε ούτε για βόλτα! 🙂 θα τον πάρω λέω. πως τον λέτε; -Σαν -ς
γ. αα-άλλη φορά! με κάστανα και κρασί

update 18/01/2024 

άργησα λίγο, αλλά να ακόμη ένα συμβάν απ΄' εκείνη την εποχή, όπου εκπληρωνότανε επιθυμίες, ανυστερόβουλες, με τρόπο "μαγικό" :

    γ. άνοιξη του '82, απλώνω εφημερίδες πριν ασβεστώσω δωμάτιο (το 5, εμπρός αριστερά) στο παλιό Άνεσις. καθώς το κάνω, πέφτει το μάτι σε παρουσίαση φιλμ. "Συναντήσεις με αξιοσημείωτους Ανθρώπους. η ζωή του G. Gourjief. " Αλκυονίδα. η αυτόματη σκέψη - γμτ... καμιά ελπίδα να το δω στον Βόλο. όμως, περάσανε οι μέρες, ετελειώσανε τα βαψίματα και ακολούθησε σχόλη. μου κάθεται η ιδέα, να πάω Αθήνα - κατεβασιά έκπληξη - και να δω την Ε. νταλαβέρι του περασμένου καλοκαιριού. μια και δυό φτάνω και παίρνω τηλ. "ωωω έχω κάπου να πάω, δεν είπες και τίποτα... κλπ" καλά θα περιμένω. βιβλίο, παγκάκι και πέρασε η μέρα. βραδάκι ξανά τηλ. "μμμμ... δεν έσωσα " καλά, δε χάθηκε ο κόσμος, άλλη φορά. χρόνο είχα, το μαζεύω με τα πόδια από την Καλλιθέα για το Σταθμό Λαρίσης.
κατεβαίνω την Ιουλιανού.
βλέπω κόσμο σε ουρά. κοντοστέκομαι.
Αλκυoνίδα!
ξανακοιτώ, και
"Συναντήσεις με Αξιοσημείωτους Ανθρώπους (Γεώργιος Γκουρτζίεφ)"
βγάζω εισιτήριο και μπαίνω!
χεχε μόλις είχε αρχίσει!
καλό;
πολύ καλό λέω! 🙂
( https://youtu.be/HAgAqAsI5tg?si=wmZKxN99iyLn9cwd )

26 Σεπ 2021

και ξανά προς την δόξα τραβά -τραβά - τραβά κλπκλπ

 






οι ποπολάροι υπονομεύτηκαν, εξέπεσαν, τελείωσαν.
οι επαγγελματίες της εξουσίας στο τιμόνι ξανά. 
τόσα χρόνια προσπαθώ να καταλάβω γιατί τόση λατρεία για την καρέκλα αυτής της μικρής και ασήμαντης ομοσπονδίας, μικρών και ασήμαντων συλλόγων.  ρητορικά αναρωτιέμαι βέβαια, γιατί, τι γνωρίζω εγώ από αυτά; τίποτα. εδώ 20 χρόνια ασκούμαι και τόξο δεν έχω μάθει ακόμη. τουλάχιστον ασκούμαι :) 

με το καλό το νέο ΔΣ λοιπόν και καλές δουλειές.

εμείς οι υπόλοιποι, ο λαός, καλές βολές! :) 

23 Ιουν 2021

σεβόμαστε, έτσι κι αλλιώς!

 μάλλον έπεσε μέσα στην χύτρα του μαγικού ζωμού μικρή! 🙂

έχει τον τρόπο της, τον τελείως δικό της, χωρίς να ακολουθεί κατά γράμμα το Ορθόν του συρμού που πασχίζουμε όλοι οι προλετάριοι της τοξοβολίας. 

φοβερή Λίτσα!





Εύγε και καλό δρόμο προς την 6η Ολυμπιάδα σου!!
!
οοοοόλεεεεε!!!