14 Σεπ 2016

τα έλεγε ο γέροντας!






αν 
δεν αποβάλλεις την
οποιαδήποτε σκέψη, 

οι επιδόσεις σου 
δεν θα ξεπεράσουν την 
μετριότητα.



καλές βολές σύντροφοι!

υγ.
α. http://pelion-archer.blogspot.gr/2008/02/blog-post_26.html ( ελευθερωμένος, χωρίς να κυνηγάω τίποτα, ξεκινά το πανηγύρι του δεύτερου γύρου. 27,28,30,30,30,29,30,29,28,2929021 10ρια 8 9ρια και 1 8αρι. Νιρβάνα... )

β. http://pelion-archer.blogspot.gr/2011/02/blog-post_21.html ( χθές μόνο κατάλαβα πως μάλλον έβλεπα το αρνητικό αυτών που λέγανε. οτι δηλαδή, η ισχυρή απουσία νου και όχι η υψηλή παρουσία είναι το ζητούμενο. η παντελής απουσία, για να το πω καλύτερα. και θα εξηγηθώ αμέσως παρακάτω...) 

10 Αυγ 2016

για το μεγάλο φθινοπωρινό τοξευτικό πανηγύρι!



για λίγη δροσιά, μέσα στην καλοκαιρινή ραστώνη!




στην Πλατανόβρυση το ραντεβού,
 για το μεγάλο φθινοπωρινό τοξευτικό πανηγύρι!
όσοι πιστοί! 
μα κυρίως, όσοι άπιστοι! :)
ξεκουνηθείτε! 
μετανοείτε και 
ετοιμαστείτε!




19 Ιουν 2016

Coaching επιπέδου!!!



το' φερε η κουβέντα και θυμήθηκα μια ανέκδοτη ιστορία, της οποίας έγινα μάρτυρας και που είναι πολύ χρήσιμη λέω, σε πολλά επίπεδα.

το '08 στην Δεκέλεια, Οκτώβριο, μια βδομάδα πριν το δικό μας κύπελλο, έγινε αγώνας επιπέδου εθνικών ομάδων, Κύπρου και Eλλάδος. 70άρι.

φυσούσε του κερατά. έπαιρνε καρέκλες και έριχνε τραπέζια! (οκ! πλαστικά :)
έγιναν οι δοκιμαστικές. και πήγαμε στην γραμμή βολής, περιμένοντας την κόρνα.

τότε ο Κύπριος Προπονητής (μάλλον ο Χριστόφορος Φαρμάκας) πλησίασε μια αθλήτριά του (ίσως την Έλενα Μουσικού) που ήταν φανερά αγχωμένη....

και τι της λέει ρε παιδιά:!
σαν συμβουλή, σαν σπρώξιμο του δάσκαλου στην "σωστή" ( για την στιγμή) κατεύθυνση;

τόσα χρόνια και δεν το ξεχνώ! δεν έχω ξαναακούσει κάτι καλύτερο για την περίσταση! και εζήλεψα! και το λέω όπου αισθάνομαι ευήκοα ώτα.... τώρα και δημοσίως!

" Ένα Χαμόγελο?! "

και εχαμογέλασεν η Έλενα,
και εσφύριξεν η κόρνα,
και επεράσανε 'κεινοί καλά,
και 'μεις καλύτερα! :) 



καλές βολές σύντροφοι!

24 Μαρ 2016

ο Κένταυρος συμμαζεύεται!

σαν το ξεστόλισμα του Δένδρου, τ'ΑγΓιαννιού. ανόρεκτα και μελαγχολικά! σαν αγγαρεία..

οι στόχοι αποθηκεύονται. οι ψάθες με τα μανιτάρια τους, μετά από 3 μέρες βροχής, να στεγνώσουν, να πάρουν την σειρά τους. όσα πρόσωπα στόχων περισώθηκαν, να στεγνώσουν και αυτά. η σήμανση να τακτοποιηθεί. χαρτιά τυπωμένα με την διαδρομή, με τις ομάδες, αποκαθηλώνονται, πετιούνται.
στενάχωρο πράγμα. το διασκέδασα κάπως στο Ναύπλιο και το θούπερ πρωτάθλημα κλειστού χώρου, όπου συμμετείχα,

αλλά, είναι γεγονός: το  TFG Centaur 2016 μας τέλειωσε...

κοιτώ τα δελτία με τα σκορ και ξαναβλέπω τα ονόματα και τον συναγωνισμό. τους στόχους, την προσπάθεια, τον ενθουσιασμό, τα νεύρα, την αμηχανία του Μ, την βροχή που ξέβαψε το μελάνι... ξαναβλέπω τις βόλτες τις χειμωνιάτικες όταν "ανακάλυπτα" την πίστα, όταν την μετρούσα, όταν τα συζητούσα με τον "πρόεδρο" σε ατέλειωτα τηλεφωνήματα. όλα ήρθαν και κούμπωσαν ένα με τ' άλλο. και έγιναν Καλά! η Παρέα μεγαλώνει και δείχνει Χαρακτήρα! και βέβαια άρχισα ήδη να σκέφτομαι για την διαδρομή του επόμενου. μάλλον προς 30/4 δείχνει! η πρωτομαγιά πέφτει Δευτέρα! το Πήλιον Όρος στα καλύτερά του! εύκολα προβλέπω απίστευτη διαδρομή και στόχους!


























φωτό: Δημήτρης Βαραλής


Ζήτω λοιπόν το TFG Centaur 2017!



καλές βολές σύντροφοι! και
υπομονή στα δύσκολα!

28 Φεβ 2016

πως μεταμορφώνεται η χρυσαλλίδα σε πεταλούδα!

τάχουν πει όλα οι αρχαίοι έλληνες. (δεν λέω πρόγονοι.... καθώς αυτό μάλλον δεν τους τιμά, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία....) πχ:
Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα» (ένα ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτα)

αφού λοιπόν μετά από τόσα χρόνια ενασχόληση, τα δυό τρία πράγματα που ξέρω γι' αυτήν, την τοξοβολία δηλαδή, είναι ακριβώς αυτό, δυό τρία! και αφού μεσ' το σπίτι μου, τον Βόλο αποφασίστηκε να γίνει σεμινάριο Level 1, έτρεξα και δήλωσα από τους πρώτους! πρώτα για να οργανώσω αυτά τα λίγα που γνωρίζω, ώστε να μπορώ να τα μεταφέρω στους φίλους, που δασιά πυκνά τρώγοντας και πίνοντας στο Γήπεδον, τοξεύουμε. και; και με την κρυφή ελπίδα, κάτι να μάθω, ώστε ίσως να ξεκολλήσω και να πάω ένα βήμα παραπέρα!
τι βρήκα;
βρήκα πολλά, πολλά περισσότερα!
έμαθα λοιπόν ότι οι κουτόφραγκοι, έχουν κατασταλάξει και οργανώσει ένα σύστημα, όπου η χρυσαλλίδα, η κάμπια, το σκουλήκι της τοξοβολίας που τρυπώνει σε ανύποπτη στιγμή σε νέους γέρους και παιδιά, μπορεί εύκολα και γίνει μια πανέμορφη πεταλούδα!




αυτό μας το δίδαξε ο εισηγητής Χρήστος Καρμοίρης!
με μοναδικό τρόπο, προετοιμασμένος στην εντέλεια, ορεξάτος, αβάρετος, κάλυψε και με το παραπάνω "την ύλη" αλλά κυρίως κατάφερε να μας κοινωνήσει το πώς έναν πρωτοεισερχόμενο στην τοξοβολία, με ασφάλεια και σύστημα, θα τον πάμε μέχρι τον πρώτο του αγώνα! αυτό είναι το Level 1.

όπως πολύ σωστά υπογράμμισε ο φίλος και αδερφός Θωμάς, οι νεοεισερχόμενοι του συλλόγου μου (μας) να βρούν ένα σωστό και στρωμένο σύστημα να τους υποδέχεται, και όχι σαν εμάς που ψάχναμε στα σκοτάδια!

ακόμη ένα ευχαριστώ λοιπόν, Χρήστο! και απ' εδώ! νάσαι καλά, και μπροστά μας είναι τα καλύτερα! ένα λιθαράκι ακόμη! ο καθένας από το πόστο του!
Γηράσκω δ’ αιεί πολλά διδασκόμενος», δηλ. Γερνάω μαθαίνοντας ολοένα πολλά…

καλή αντάμωση!
καλή συνέχεια
και βέβαια,

καλές βολές σύντροφοι!!!