17 Απρ 2009

είμαι ρυθμισμένος; Νο3

αφού έκανα το χρέος με τα θεϊκά και τα ανθρωπινά, ξανά, μονότονα, σφυροκοπώ και λέω, είμαι ρυθμισμένος;
να το πω καλύτερα: έχω το σωστό spine βέλους, για τις λίβρες μου;
για 7 συναπτά έτη αγαπητέ μου, έριχνα με σκληρό βέλος. θα μου πείς στα γρήγορα πως, "δεν σου κακοέπεσε..." αλλά η καρδιά μου το ξέρει. συν το κακό το μεγάλο, που από ατζαμοσύνη συναθλητών μου στο ΣΣ Βόλου, φορτώθηκα και 5cm επιπλέον μήκος βέλους... γολγοθάς!!! που είναι και επίκαιρο... για να συμμαζεύω την κουβέντα, έφτασα με τα πολλά κόψε 5mm, κόψε άλλα 5mm, να έχω το μήκος που έπρεπε και ένα (1) μόλις νούμερο, σκληρότερο βέλος. κύριο αίτιο γι'αυτό, η τόσο θρυλούμενη δοξασία, το άφτερο στο group!!! που είναι ισχυρότερη απ΄τους πίνακες του Mr. Easton.

μόλις πριν δυό μήνες, έκοψα δωδεκάδα Ace 430, ψάχνωντας ακόμα. τότε κατάλαβα πως ρύθμιση στα 18μ δεν γίνεται. εκεί πρέπει να πάς ρυθμισμένος, άντε να φτιάξεις λίγο ψηλότερο nocking point. μετά ξανά 470, που το πιλατεύω απ' το 2003, απ' το πρωτάθλημα στα Βριλλήσια, και χθές 520... γι'αυτό σου λέω, πολλά βέλη στο ράφι, δεκάδες λίβρες αγορασμένες πουλημένες, ένα μπορντέλο...
στο Ελληνικό πήγα με 470 - 120μύτη- Οk archery-46limbs, και άφτερο jet στο 9-ώρα 9 στα 90μ. έριξα ότι έριξα, έφυγαν και όσοι έφυγαν απ'την βροχή, κατέληξα δεύτερος, και με 2 out!!! δεν ησύχασα ούτε στιγμή όμως. γιατί;
διότι κατεβαίνοντας τις αποστάσεις έπρεπε να βγάζω, ανά απόσταση 5 click απ'το button. και γιατί το φτερωμένο βέλος έκανε παντιά στην αρχή κυρίως της πτήσης. αν τό'βρισκε και αγέρας... άστα, αντίθετα το άφτερο πήγαινε κανόνι. και δεν ήταν κόπος βέβαια να κάνω 5 click, ήταν το τι σήμαινε αυτό. το όχι σωστό spine!!!
όσο δεν το καταλάβαινα, το πάλευα με τα γνωστά κόλπα της ρύθμισης. απ' την στιγμή που οίδα τι γίνεται, δυό δρόμοι ήταν μπροστά μου, ν'ανέβω λίβρες ή να κατέβω βέλος. στα 50μ, που τάχω για την απόσταση ρύθμισης αλλά και στα 30μ, τα φτερωμένα χαρακτηριστικά αριστερά. άρα βέλος σκληρό. κατάλαβες; όχι απ'το άφτερο! απ'το φτερωμένο! real world!!!
άρχισα να ανεβάζω λίβρες. με τις Samick Exreme πιά, όσο ανέβαιναν οι λίβρες τόσο καλυτέρευε και κεντράριζε το group. απ'τις τελευταίες βολές στα 50μ, πήρα 10 κίτρινα και 1 8άρι, με την αριστερή τάση πάντα να υπερισχύει. το άφτερο δεν το μετρώ. ρίχνω χρόνια τώρα, δωδεκάδες, ώστε να φθείρωνται ομοιόμορφα τα βέλη. τα 70 και 90 όνειρο!!! 2/3 κίτρινα και τα υπόλοιπα 1/3, κυρίως 8-7άρια, και πότε πότε, τα απαραίτητα χοντρά λάθη, βλέπε μαύρα. εκεί τελειώνει και ο στόχος μου. (95*95) στο πρώτο μαύρο. πάντα με click στο button όμως. και η πτήση ψιλο-χάλια, λέμε τώρα, αλλά όσο το έβλεπα... στα πρώτα μέτρα έβλεπα την ουρά δεξιά και την μύτη αριστερά και μετά τα μισά της διαδρομής πρός τον στόχο, ίσιαζε. πριν ένα μήνα για να το εξαλείψω έβαλα το βέλος ελάχιστα μέσα απ'το κέντρο, έτσι είχα καλούτσικη πτήση και group. μ'αυτό το setup κατέβηκα στις 21-22/3. όχι και ότι καλύτερο βέβαια. όσο η τεχνική ήταν super τα κίτρινα βροχή. στην παραμικρή υποψία λάθους - ανισορροπίας όμως πάρε τα 6άρια & 5άρια. (χμχμ μήπως και τα out;)
στις 48# κατάλαβα ότι αυτό το βέλος και μύτη ζητούσαν 50+... και σταμάτησα. το άφτερο ήταν ήδη στο 7 ώρα 5, στα 30μ και 6 στα 50. δεν είναι αυτές λίβρες για 50άχρονο χομπίστα, και ο αγκώνας άρχισε να πονά υπόκοφα. το είχα ξαναδεί το έργο. έχω ακόμη τις 44# Master's Samick (πάααρα πολύ καλές), που μαζί με Αce 400, (ναι ναι!! και όμως), έκανα το πρώτο μου Fita, στην Δεκέλεια, το 2005, 1109 αν θυμάμαι καλά. ίσως του χρόνου, να τις πιάσω απ'την αρχή του κλειστού, με σειρά και στίβα. (καλά, κουφό... κλειστό με 52 λίβρες...)
και πήρα την απόφαση για άλλη μια δωδεκάδα, και ας ήταν ήδη το σκόρ αποδεκτό για την κατηγορία μου, και ας έχω να πάρω παντελόνι 5 χρόνια. το 520. μόνο και μόνο για να γνωρίσω, να μάθω, να δώ και αυτήν την εκδοχή! . τα είχα ρίξει και στον Εθνικό, κάτω απ'την Ακρόπολη, το 2004, με περίπου αυτές τις λίβρες αλλά τότε το βέλος ήταν α)μακρύτερο και β) δεν μπορούσα να εκτιμήσω-αποτιμήσω την κατάσταση, καθότι γκαβός, στράβακας, αρουραίος με γράσο στα μάτια. τα 7 βέλη που απόμειναν από τότε, κάπου τα είχα δώσει δώρο, ώς συνήθως...οπότε...τα έφερα στο χωριό λοιπόν, τσιμπημένα αρκετά (270,00) απ'του Νίκου, αλλά σε μιά μέρα ήρθαν. καθώς έχουμε και αγώνα σε 7 μέρες, στη Λαμία
ταρατατζούμμμμμμ ταρατατζούμμμμμμ...αυτήν την στιγμή, φίλε μου, έχω την τέλεια πτήση φτερωμένου, το λέω και δακρύζω...αρχή-τέλος JET- Scudd- Exoset-Peguin -Patriot, εδάφους-αέρος και ότι άλλο σε ρουκέτα υπάρχει!!! το group είναι σχεδόν το ίδιο, αλλά ποιός νοιάζεται; και το πιο τρελλό άφτερο των βαλκανίων... ορμά προς τα αριστερά, στα 30μ, και μετά γυρίζει και καρφώνεται στο μαύρο ώρα 3. ναι. 50μ δεν τολμώ καν να ρίξω :-)) και, 18-90μ. δεν αγγίζω πιά το pressure button! που είναι μεσαίο ελατήριο, στην μέση, στο 5.σκοπευτικό έτσι κι αλλιώς δεν άλλαζα
μπορεί σε 7 μέρες, 7 βδομάδες, 7χρόνια, με λίγο centering, με λίγο λίβρες, να φτιάξω και το άφτερο. αλλά τελικά φτερωμένα ρίχνουμε.
δικέ μου, άσε...η καλύτερα, ace!!!