22 Οκτ 2011

φύγανε, φύγανε...

και κορίτσια ωραία
με το σταφύλι στα δόντια που μας πρέπατε!
Πουλιά το βάρος της καρδιάς μας ψηλά μηδενίζοντας
και πολύ γαλάζιο που αγαπήσαμε!
Φύγανε φύγανε
ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο
και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά.
Φύγανε φύγανε
και βαθιά κάτω απ'το χώμα συννέφιασε ανεβάζοντας
χαλίκι μαύρο
και βροντές, η οργή των νεκρών
και αργά στον άνεμο τρίζοντας
εγυρίσανε πάλι με το στήθος μπροστά
φοβερά των βράχων τ'αγάλματα


Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Ψάλτης: Θόδωρος Δημήτριεφ, Λαϊκός τραγουδιστής: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, αφηγητής : Μάνος Κατράκης




.

9 σχόλια:

  1. Λέω ότι ο Ελύτης δεν ήταν τουριστικός πράκτορας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευτυχώς που η πολιτιστική μας κληρονομιά δεν πουλιέται !!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ευτυχώς που θυμάμαι ακόμη τα λόγια και το σιγανοτραγουδάω οδηγώντας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απογοητευμένη νυφίτσα24 Οκτωβρίου 2011 - 11:22 μ.μ.

    Κι εγώ που νόμιζα ότι οδηγείς και με σκέφτεσαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ´´ Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα ´´
    Ελύτης, Σηματολόγιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ...κείνη την μέρα ο Ελύτης μόλις είχε γυρίσει από γεύμα με τον μπατζανάκη του. δεν γινότανε, δεν μπόρεσε άλλο να το αποφύγει.... εκείνος λοιπόν του τάχε πρήξει ολίγον, στο ταβερνείο δίπλα στο γυαλό με τα ασβεστωμένα εως και τα σταυρώματα αρμυρύκια, λέγοντας και ξαναλέγοντας μετ'επιτάσεως "φάε μπατζανάκα φάε, τρώγοντας ανοίγει η όρεξη..." γύρισε στο φτωχικό κου δυαράκι στην Κυψέλη, μπαϊλντισμένος, βαρυφαγωμένος, έβαλε διπλό μαξιλάρι και πλάγιασε, να αφήσει το στομάχι μπάς και χωνέψει. όταν με το καλό σηκώθηκε, αργά τ' απόγεμα, ήταν σαν να τον είχαν δείρει. χάλια. στην κουζίνα που πήγε για λεμονάδα ΕΨΑ, οτι την είχε για φάρμακο για τις καούρες, βρήκε μολύβι. κρατώντας το δροσερό μπουκάλι στον αριστερό του κρόταφο έγραψε σε ένα χασαπόχαρτο ´´ Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα ´´ τόβαλε στο φαξ και το 'στειλε στον μπατζανάκη του. αυτός ο κύκλος έκλεισε.

    αμέσως όμως, άνοιξε ένας άλλος ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. '' Δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει ''.

    Ελύτης, Σηματολόγιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. τώρα αυτό το τελευταίο, γιατί το θυμάμαι στην Μαρία Νεφέλη; στο κάτω μέρος της σελίδας, σαν αφορισμός;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Από τις 48 ρήσεις του Σηματολογίου οι 45 έχουν μπει αυτόνομα στη Μαρία Νεφέλη. Οι υπόλοιπες 3 είναι ενταγμένες μέσα στο κύριο σώμα της ΜΝ. Το '' ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα '' αποτελει τον πρώτο στίχο του ποιήματος THROUGH THE MIRROR, σελ. 34.
    Παρότι μεσήλικας καλά θυμάσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή